Verschillende regels in Europa

Een baby kan niet kiezen. Niet wat hij kijkt, niet hoe lang en al helemaal niet hoe prikkelend het is. Juist daarom kijken overheden steeds kritischer naar media voor kinderen van nul tot 2 jaar. Toch verschilt de aanpak per land. Hieronder zetten we op een rij hoe Nederland, andere Europese landen en de EU omgaan met baby- en peutertelevisie en schermgebruik.

Nederland

In Nederland bestaat geen wettelijk verbod op baby- of peutertelevisie. De regelgeving richt zich vooral op de bescherming van minderjarigen tegen schadelijke content, niet op het volledig weren van schermen.

Wetgeving

De Mediawet 2008 geldt voor televisie en audiovisuele media.
Deze wet verplicht aanbieders om minderjarigen te beschermen tegen schadelijke of ongeschikte inhoud.
Leeftijdsclassificatie gebeurt via NICAM / Kijkwijzer.

Er is géén expliciet verbod op tv-programma’s voor baby’s of peuters.

Beleid

De Nederlandse overheid werkt aan een integrale aanpak voor kinderrechten in de digitale wereld.
Doel: kinderen online dezelfde bescherming bieden als offline.
Digitale diensten voor jonge kinderen moeten steeds vaker:
- geen verslavende ontwerpkeuzes gebruiken (zoals autoplay en eindeloze afspeellijsten);
- prikkelbewust ontworpen zijn;
- aantonen dat content past bij het ontwikkelingsniveau van jonge kinderen.
Toezichthouders krijgen meer mogelijkheden om platforms hierop te controleren.

Schermtijdadvies (sinds 2025)

0–2 jaar: geen schermtijd
2–4 jaar: maximaal ongeveer 30 minuten per dag

Frankrijk

Frankrijk is het enigste land met wetgeving over baby-tv in Europa.

Sinds 2008 geldt er een besluit van mediatoezichthouder ARCOM.
Omroepen mogen geen programma’s of kanalen uitzenden of promoten die gericht zijn op kinderen onder de 3 jaar.
Baby- en peutertv is daarmee wettelijk verboden op traditionele tv.

Dit is geen richtlijn of advies, maar een concrete regulerende wet.

Zweden

Zweden hanteert een streng en breed gezondheidsbeleid rond schermgebruik.

Officiële richtlijnen

0–2 jaar: geen schermtijd
2–5 jaar: maximaal ongeveer 1 uur per dag

Aanpak

Schermgebruik bij baby’s en peuters wordt sterk afgeraden.
Beleid geldt niet alleen voor thuis, maar ook voor:
- Kinderopvangen
- Scholen
Digitale media worden bij jonge kinderen zo veel mogelijk vervangen door analoge en fysieke activiteiten.

De richtlijnen maken onderdeel uit van een nationale aanpak voor gezondheid en ontwikkeling van kinderen.

Europa

Buiten Frankrijk en Zweden kiest het grootste deel van Europa voor een middenweg. Er bestaan wel regels om kinderen te beschermen tegen schadelijke media, maar baby-tv wordt nergens expliciet verboden.

Rood: Geen regels en adviezen

Oranje: Adviezen

Donkergroen: Streng beleid

Lichtgroen: Verbod

Op Europees niveau geldt de Audiovisuele Mediadienstenrichtlijn (AVMSD).

Deze richtlijn bepaalt dat:

Lidstaten regels moeten hebben om kinderen te beschermen tegen schadelijke inhoud;
Reclame gericht op kinderen beperkt moet zijn;
Leeftijdsclassificatie en bescherming verplicht zijn.

De AVMSD:

Verbiedt geen baby- of peutertv;
Stelt geen maximale schermtijd vast voor 0–3-jarigen;
Laat concrete keuzes over aan de lidstaten zelf.

Politiek debat: verslavende formats

In meerdere landen groeit het politieke debat over verslavende tv-formats voor peuters.

In België pleit de partij CD&V voor een verbod op programma’s die kinderen aan het scherm vasthouden door snelle beelden, autoplay en andere verslavende technieken.
Het voorstel richt zich niet op een totaalverbod, maar op het aanpakken van prikkelrijke en verslavende formats.
Dit is op dit moment een voorstel, geen wet.

In het kort

Nederland: geen verbod, wel contentbescherming, ontwerpregels en schermtijdadviezen.
Frankrijk: wettelijk verbod op baby-tv voor kinderen onder de 3 jaar.
Zweden: strenge nationale richtlijnen en beperking van schermen, ook in opvang en onderwijs.
Europa: bescherming tegen schadelijke inhoud, maar geen verbod op baby-tv.